از سر بی حوصلگی کنترل تلویزیون را در دست میگیرم و بی هدف کانالها را عوض می کنم. در میان هیاهوی یک ساعت مانده به دربی در شبکه خبر گزارشی نشان میدهد از مکانی که برایم بسیار آشناست. کمی دقت می کنم، آری اینجا منزل مرحوم دکتر حسابی است. یادم آمد که چند سال پیشتر برای کاری به آنجا رفتم. مکانی که به غیر از منزل مرحوم دکتر حسابی آن زمان هم نام موزه و هم بنیاد علمی را همزمان داشت...

کمی دقت کردم که ببینم ماجرا چیست، باور کردنش سخت است(بخوانید نیست)، خانه و موزه و بنیاد علمی را یکجا چوب حراج زده اند! یک سال پیش شایعه ای شنیده بودم که بانک چنین تهدیدی کرده بود اما الان دیگر واقعاً این خانه را حراج کرده اند.
گزارش تمام می شود و من بدجوری عصبی شده ام. پدر طبق برنامه ی هر روزه اخبار ساعت 2 را می بینند. گزارش "مراسم عبادی سیاسی" امروز را پخش می کند که طبق رویه ی این سالها از "انرژی هسته ای" می گوید**...

آتش می گیرم،
میسوزم،
.
.
.

اخبار تمام شده، خوردن ناهار هم همینطور. تلویزیون کماکان روشن است. دربی شروع شده. هیچ علاقه ای به دیدنش ندارم اما گوشه حواسم هست که چه می گذرد...
عصر است و دربی تمام شده، مساوی! نیمه دوم را اصلاً ندیده ام اما درباره ی معجزه ی همصدا شدن طرفداران دو تیم را در شعار "تبانی، تبانی" می خوانم. باز هم بیاد دست و دل بازیهای مقامات می افتم که میلیارد میلیارد پول ریختند بپای فقط این دو تیم و صدای هیچ بزرگی در نیامد، خانه ی دلسوزی که زندگی اش را بپای علم و فرهنگ این مملکت گذاشته بفروشند هم صدای کسی در نمی آید،
میسوزم،
.
.
.
و فقط آهی...

* شعر سردر خانه دکتر حسابی

** همانطور که می دانید خدمات مرحوم دکتر حسابی بغیر از "اولین نقشه برداری فنی و تخصصی کشور"، "اولین راهسازی مدرن و علمی ایران"، "اولین مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران"، "پایه گذار اولین مدارس عشایری کشور"، "پایه گذاری دارالمعلمین عالی"، "پایه گذاری دانشسرای عالی"، "ساخت اولین رادیو در کشور"، "راه اندازی اولین آنتن فرستنده در کشور"، "راه اندازی اولین مرکز زلزله شناسی کشور"، "راه اندازی اولین دستگاه رادیولوژی در ایران"، "محاسبه و تعیین ساعت ایران"، "پایه گذاری اولین بیمارستان خصوصی در ایران، به نام بیمارستان گوهرشاد"، "شرکت در پایه گذاری فرهنگستان ایران و ایجاد انجمن زبان فارسی"، "تدوین اساسنامه طرح تاسیس دانشگاه تهران"، "پایه گذاری دانشکده فنی دانشگاه تهران"، "پایه گذاری دانشکده علوم دانشگاه تهران"، "پایه گذاری شورای عالی معارف"، "پایه گذاری مرکز عدسی سازی اپتیک کاربردی در دانشکده علوم دانشگاه تهران"، "پایه گذاری بخش آکوستیک در دانشگاه و اندازه گیری فواصل گام‌های موسیقی ایرانی به روش علمی"، "پایه گذاری انجمن موسیقی ایران و مرکز پژوهش‌های موسیقی"، "پایه گذاری و برنامه ریزی آموزش نوین ابتدایی و دبیرستانی"، "پایه گذاری موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران"، "پایه گذاری اولین رصدخانه نوین در ایران"، "پایه گذاری مرکز مدرن تعقیب ماهواره‌ها در شیراز"، "پایه گذاری مرکز مخابرات اسدآباد همدان"، "پایه گذاری کمیته پژوهشی فضای ایران"، "ایجاد اولین ایستگاه هواشناسی کشور"، "تدوین اساسنامه و تاسیس موسسه ملی استاندارد"، "تدوین آیین نامه کارخانجات نساجی کشور و رساله چگونگی حمایت دولت در رشد این صنعت"، "پایه گذاری واحد تحقیقاتی صنعتی سغدایی"، "راه اندازی اولین آسیاب آبی تولید برق(ژنراتور) در کشور"، "ایجاد اولین کارگاه‌های تجربی در علوم کاربردی در ایران"، "ایجاد اولین آزمایشگاه علوم پایه در کشور" شامل "راه اندازی اولین رآکتور اتمی سازمان انرژی اتمی کشور"، "پایه گذاری مرکز تحقیقات اتمی دانشگاه تهران" و "پایه گذاری سازمان انرژی اتمی ایران" نیز بوده است.



تکمیلی: ماجرای حراج خانه دکتر حسابی بعلت بدهی به بانک دولتی مربوط به سال 71 است. ایشان در آن سال برای پروژه های علمی تحقیقاتی خود سند خانه را در گرو بانک گذاشته وامی 48 میلیون تومانی میگیرند که موفق به پرداخت بدهی نمی شوند. ایشان از دنیا می روند و اکنون پس از هفده سال این بدهی بهمراه جریمه بانک به حدود 2/5 میلیارد تومان رسیده، بانک خانه را حراج کرده. به همین سادگی!